En vooral geen avonturenverhaal.
Want voor de betreffende persoon is de dood geen avontuur.
Het gaat over mensen bij wie de wonden heelden...
... maar die toch door de oorlog vernietigd werden.
Hij staat bekend als Kat. Stanislav Katczinsky.
Onze leider. Met een goede neus voor goed eten en slecht weer.
Vooral voor eten. Als er niets te eten is.
Ik heet Paul Baumer. 18 jaar. Zes van ons waren klasgenoten.
We werden volgestopt met kennis, idealen en hoop.
Josef Behm. Hij gaat theologie studeren.
Albert Kropp. Hij wil rechten gaan studeren.
Friedrich Muller. Bereid om elke studie te volgen.
Franz Kemmerich. Hij wil boswachter worden.
Peter Leer. Hij wil gaan reizen en vrijen.
Tjaden. Voor de oorlog was hij slotenmaker.
De veelvraat van het gezelschap.
Westus. Hij was turfsteker. Een fijne kerel.
Dettering. Een boer. Denkt alleen aan z'n paarden, boerderij en z'n vrouw.
AI maanden vechten we tegen de Fransen om 100 meter land.
Zij vallen onze loopgraven aan. Wij die van hen.
En dan vallen zij weer aan. Om het saldo gelijk te houden.
Help hem overeind.
Je redt het wel.
Rustig aan.
Z'n been. Hij had mazzel.
Hij redt het wel.
Jullie zijn onze jongens van staal.
Dat worden vanzelf helden van staal.
Het is mijn plicht...
... mijn eer...
... om jullie voor te bereiden op jullie rol in de grootse oorlog.
Ons vaderland heeft mannen met karakter en wilskracht nodig.
Ik moet jullie mentaal voorbereiden...
... zodat jullie je lichaam trainen voor jullie keizer.
Voor jullie vaderland.
Voor jullie God.
Het lot van dit vaderland ligt in jullie handen.
En tegelijkertijd het lot van de hele wereld.
Duitsland is de natie van de vooruitgang.
Van de cultuur.
De natie van de wetenschap, van de idee�n
De natie van Beethoven...
... Schiller...
... Goethe...
Baumer.
Wat is dat? - Een vogel, meneer.
Een vogel?
Een leeuwerik?
Heel mooi. - Hij zat op het kozijn.
Dus die lijn is... - Het raam.
Maar je komt hier niet om te tekenen of gedichtjes te schrijven...
... of om te dagdromen. Ofwel?
Ga zitten.
Jullie zijn allemaal geslaagd. Jullie zijn afgestudeerd.
Jullie hoeven niet meer naar school.
Jullie moeten jullie plicht vervullen.
Jullie kunnen gaan. Meneer Baumer...
Blijf nog even.
Sigaret?
Nee, dank u. - Rook je niet?
Het is wel een slechte gewoonte...
... maar anders word je zo saai.
Zoals de Engelsen zeggen: All work and no play makes...
... a dull man.
Goed zo. Dus je hebt hier toch nog iets geleerd.
Er is een tijd van werken en een tijd van spelen.
Je bent afgestudeerd. De tijd van spelen is nu voorbij.
Je bent een dromer.
Met je tekeningen en gedichtjes.
Nu ben je een man. Met de plichten die daarbij horen.
De plichten jegens je vaderland.
Wacht je op je oproep of meld je je vrijwillig?
Als de plicht roept, zul je natuurlijk gaan.
De hele klas zal als een man...
... het vaderland gaan dienen.
Ik zal trots op je zijn, Baumer.
Een heerlijke dag.
Iedereen at voor twee...
... en de post is gekomen.
Het gras wappert heen en weer.
Vlinders zweven op de warme wind.
Hoe vaak stonden we de laatste dagen op 't randje van de dood?
We denken er maar niet aan. We genieten van de wereld.
Alles is nieuw en schitterend. Rode klaprozen, lekker eten...
... sigaretten en het zomerbriesje.
Paul.
We gaan naar Kemmerich.
Weet u waar Franz Kemmerich ligt? - Daarachter.
Franz. Hoe gaat het?
M'n horloge is gestolen. - Hufters.
Ik had je nog gewaarschuwd. - Ik weet 't.
Je mag snel naar huis. - Denk je?
Je ziet er goed uit.
Ik voel me ook... goed.
M'n voet doet zo'n pijn.
Hij voelt zo koud.
Door die pijn kun je snel naar huis. Wees er dankbaar voor.
Over een week zit je met een dikke sigaar op de stoep...
...op te scheppen tegen Kathrina.
Hier is wat te roken en 'n stuk kaas.
Met de groeten van Kat. Je kam zit in het tabaksblik.
Verstop het onder het bed.
Ze hebben m'n horloge gepikt.
Neem je deze mee terug naar huis? - Waarom niet?
Wat moet je thuis met laarzen?
Laten we ruilen.
Ik kreeg ze van m'n moeder. - Mag ik ze dan lenen?
Jij bent eerder thuis dan wij.
Jij hoeft niet op verlof te wachten.
Zuster.
Ze komen nooit. - We zorgen dat je hier wegkomt.
Als we terugkomen... - Zijn we allemaal weer samen.
Morgen komen we terug. - Bedankt.
Ik kom weer terug.
Probeer m'n horloge te vinden.
Je denkt dat ik niets om Franz geef. Dat is niet waar.
Ik zou alles doen om z'n leven te redden.
Waar hij heengaat, heeft hij geen laarzen nodig.
Hij heeft niets meer nodig. En mijn laarzen doen pijn.
Straks heeft een verpleger z'n laarzen en niet een van z'n vrienden.
Hij heeft gelijk, Paul.
Dat weet ik.
Heel goed, Kemmerich.
M'n been is geamputeerd.
Het had erger gekund.
Lavour is z'n rechterarm kwijt. Dat is veel erger.
Bovendien mag jij naar huis. - Denk je dat werkelijk?
Natuurlijk. - Denk je dat echt?
Als je hersteld bent van de operatie.
Ik denk van niet.
Praat geen onzin.
Ik wilde zo graag boswachter worden.
Dat word je ook.
Tegenwoordig maken ze hele goede protheses.
Daarmee kun je alles weer.
Als je m'n horloge vindt, stuur 'm dan naar huis.
Je gaat naar een revalidatieoord. Misschien wel naar Klasterburge.
Weet je nog dat we daarheen liftten? De klaprozen...
... de rivier vol vis.
Als ik terugkom, trekken we weer de bergen in.
Vertel hoe alle bomen heten. Vertel er alles over.
Er zal niets veranderen.
We zullen weer samen zijn.
Franz?
Geef Muller...
... m'n laarzen.
Dokter !
Waar is de dokter?
Snel. Franz Kemmerich is stervende.
Wie is dat? - Bed 36. Beenamputatie.
Dan weet ik nog niks. Ik heb er zes geamputeerd vandaag.
Kijk jij maar.
We opereren al vanaf vijf uur vanochtend.
AI 16 sterfgevallen. Dit wordt nummer 17.
Het zullen er zo'n 20 worden.
Hij moet weg. Het bed is nodig. Buiten liggen ze op de grond.
Paul? - Ja, Mrs Kemmerich.
Je moet me iets beloven.
Let goed op Franz.
Je weet dat hij tegen je opkijkt. Hij doet alles wat jij zegt.
Hou 'm uit de buurt van gevaar. - Ik zorg dat hij zich gedraagt.
God zegene je, Paul.
Pas goed op je broertje. Tot gauw.
Dag, moeder.
Wakker worden, jongens !
He, wakker worden.
Het is een stralende dag.
Opstaan. Eten.
Hoe flik je dat, Kat?
Ik zal je leren om eten te vinden waar het niet is.
Handig voor als ik er niet meer ben. - Hoezo? Jij zult er altijd zijn.
Ik vrees dat dat niet lang meer duurt.
Luister maar goed naar je leraar, anders verhonger je.
Hij komt eraan.
Wat wilde hij?
We moeten onze plicht vervullen. Iedereen meldt zich vrijwillig aan.
Natuurlijk. - Jij ook, Behm.
Ik heb slechte ogen.
Vanavond gaan we ons eerst bezuipen.
Halt !
Links.
Opstellen in rijen van drie.
Drie groepen.
Presenteer geweer.
Op de plaats rust.
Goedemorgen, brave heren.
Mijn naam is Himmelstoss.
Korporaal Himmelstoss.
Ik ben jullie exercitiecommandant.
Ik ben een goede instructeur. Weten jullie waarom?
Jullie zullen nooit vergeten wat ik jullie leer.
Nooit.
Attentie.
Rust.
Attentie.
Naar rechts.
Naar links.
Naar rechts.
Voorwaarts, mars.
Links, links, links.
Naar rechts. Mars.
Links, links, links.
Attentie.
Naar rechts.
Naar voren.
Naar rechts.
Voorwaarts, mars.
En nu...rennen.
Liggen.
Opstaan.
Liggen.
Opstaan.
Nog een keer.
Baumer.
Nog een keer.
Dat zet ik je betaald, Baumer.
In het gelid. - Nee, korporaal.
U moet beter uitkijken, korporaal.
Jullie opleiding is afgelopen.
Jullie zijn nu soldaten van het keizerlijk leger.
Klaar om te strijden voor keizer en vaderland.
Aan het front zal alles wat jullie hier leerden duidelijk worden.
Soms leken de instructeurs misschien erg nors...
... maar jullie zullen ze dankbaar zijn voor de opleiding.
Jullie zijn opgeleid als soldaten in dienst van God...
... de keizer en het vaderland.
Voorwaarts, mars.
Wapen om de schouder.
Rechts.
Instappen.
Verboden te roken.
Dus daar zijn jullie.
Er wordt aan elk peloton een oudere soldaat toegevoegd.
Jullie zijn het nieuwe peloton, ik ben de oude soldaat.
Tijdens de opleiding leerden jullie wat een soldaat moet doen.
We gaan er alles aan doen om dat te vergeten.
Ik leer jullie praktische... Luister nou even.
Ik leer jullie praktische zaken.
Hoe je je luier verwisselt aan het front.
En hoe je Fransen omlegt.
De vuurdoop laat niet lang op zich wachten. Eerst warm eten...
... slapen en dan de eerste patrouille.
Vannacht.
Vandaag krijgen we vuurwerk. De Fransen begroeten ons.
Blijf bij Kat in de buurt en ga rennen als ik 't zeg.
Dekking !
Schiet de gewonde paarden af !
Schiet ze dan af !
Idioot, straks raak je iemand. Ga liggen.
Waarom? Wat hebben ze misdaan?
Helemaal niks.
Paarden misbruiken is fout. Paarden afmaken ook.
De Fransen zijn klaar. Kom mee, jongens.
Is iedereen er?
Ik hoor jullie niet.
Dit was slechts een voorproefje. Jullie wennen er wel aan.
Jullie lijken wel bijna soldaten.
Blijf bij Kat dan gebeurt er niets.
We zitten nu een jaar aan 't front. We zijn nu soldaten.
We kennen de omgeving goed. We zijn hier thuis.
Alleen Kemmerich is dood. Maar we horen ook over andere klasgenoten.
Dood of gewond.
We zijn allemaal afhankelijk van het lot.
Voor een granaat kunnen we slechts duiken.
Je weet nooit waar 'ie neervalt.
Ik kan in een bunker aan flarden worden geschoten...
... en in open veld tien uur lang ongedeerd blijven.
Elke soldaat heeft houvast aan z'n geluk...
... maar niemand heeft 1000 keer geluk.
De ratten hier zijn smerig. Vreselijk dik.
We noemen ze "lijkratten". Hun koppen zijn onheilspellend.
Op je nuchtere maag word je ziek van hun lange, kale staarten.
Als lokaas gebruiken we vies, beschimmeld brood.
Die brutale ratten grissen dat brood onder je handen weg.
Het is een tijdverdrijf.
Gasmaskers.
Gas is het meest gevreesde wapen.
In het hospitaal zagen we slachtoffers van gas...
... die hun longen in brokken uithoestten.
In het open veld ben je minder kwetsbaar voor gas.
De nieuwe rekruten zorgen voor veel problemen.
Er sneuvelen er 5 tot 10 maal zoveel als van de ouderen.
Omdat ze zo onervaren zijn, zijn ze als vliegen dood te slaan.
Grijp hem.
Geef me een geweer.
Wacht.
Het was nog een kind.
Een kind.
Hoe lang duurt het al? Weken, maanden, jaren?
We leven bij de dag. Gisteren lagen we onder vuur.
Vandaag kunnen we rusten. Morgen liggen we weer in de loopgraven.
Kom eens, jongens.
Jullie die kant op. Jullie deze kant.
Grijp ze.
Ik wil de lever niet. Ik ben op dieet.
M'n vrouw zou veel basilicum en paprika hadden gebruikt.
De vulling zou iets heel bijzonders zijn geweest.
Maar toch... - Ik vond het een koningsmaal.
Het was niet slecht. Dit oorlogje is ook niet slecht.
Ik heb nog steeds geen antwoord. - Waarop?
Wat doe je als dit voorbij is? - Zuipen, zoals iedereen.
Ja, en dan weer terug naar mama. Maar dan?
Je hoeft je niet te schamen.
Ik schaam me niet. - Hij gaat theologie studeren.
Wil je dat nog steeds na een jaar aan het front?
Zit God nog in z'n hemel? - Dat zal nooit anders zijn.
En jij? Terug naar de schoenmakerij?
En m'n kinderen. - Hoeveel heb je er?
Vraag dat maar niet. Gelukkig ben ik schoenmaker.
Anders ging ik failliet aan het kopen van schoenen.
Nog meer kisten. - Het zijn er meer dan gebruikelijk.
Dus een zwaarder offensief?
Wat attent. Zelfs de kistvulling wordt bijgeleverd.
Hoe oud ben jij? - Zestien.
Volgend jaar sturen ze zuigelingen.
Heb jij deze zo geslepen?
Van wie moest dat? - Op de opleiding.
Als de vijand je hiermee pakt, schieten ze je niet dood.
Dan steken ze je ogen uit en storten ze vol met zaagsel.
Er is afgesproken om deze niet meer te gebruiken.
Dat wist ik niet. - Voor 't eerst aan het front?
Niks geen meneer. Ik ben soldaat.
Ik dacht... - Niet denken. Luisteren.
Deze schop is nuttiger. Hiermee sla je iemand z'n kop eraf.
Het is ook een goeie knots. Omdat 'ie zwaar is.
Als je iemand hiermee in z'n nek slaat, splijt 'ie zo open.
En hij is schoner. Een bajonet moet je echt eruit sjorren.
Dat kost tijd. En dan word je doodgeschoten.
Begrepen?
Waar is jullie commandant?
Korporaal Himmelstoss zou hierheen komen.
Korporaal wie? - Himmelstoss.
Van het opleidingscentrum in Oldenberg?
Niet te geloven. - We kunnen wraak nemen.
Dat varken heeft zich toch zeker niet vrijwillig aangemeld?
Hij is te ver gegaan met een paar rekruten op het modderveld.
Kent u het modderveld? - Nou en of.
Het ging te ver. Ze waren bijna dood.
De zoon van een rechter had alles gezien.
Dus werd hij hierheen gestuurd. Ik wist dat hij het zou verknallen.
Ik kan haast niet wachten.
Kijk eens wie we daar hebben.
Nu zijn we weer samen.
Jij bent toch Kropp? Ken je me niet meer?
En Muller. Jou vergeet ik ook nooit meer.
Leer, Behm, Baumer...
Mijn geheugen werkt nog prima.
Ik had gezegd dat jullie mijn lessen nooit zouden vergeten.
Jullie leven allemaal nog. - Behalve Kemmerich.
Die weet ik niet meer. Maar jullie hebben je lesjes goed geleerd.
Dit lesje is voor jou.
Knijp er aan het front niet tussenuit.
Wat zei je?
Dus dit is de geweldige Himmelstoss. - En wie ben jij?
Antwoord, soldaat.
Daarginds is een latrine. Spring er maar in.
Ik ben je meerdere. Wil je voor de krijgsraad?
Rechtop en hakken tegen elkaar als een meerdere tegen je spreekt.
Allemaal.
Attentie.
Rechtsom.
Voorwaarts, mars.
Rustig maar. Het komt wel goed.
Zie je hoe hij ze opblaast?
Geef me straks dat blikje. Ik gebruik het vet om m'n laarzen te poetsen.
Het komt wel goed. Je went er wel aan.
Voor elke grote aanval, houden ze ons zo uit onze slaap.
Als ze aanvallen dan vallen wij ook. In slaap.
AI twee dagen en nachten. Hoe lang nog?
Niet zo lang meer. - Waarom houden ze niet op?
Waar ga je heen? - Ik kom weer terug.
Ontspan je maar. Het is zo afgelopen. Ga maar zitten.
Ga zitten en gedraag je.
Luister. Een aanval.
Lopen.
We wachten niet meer hulpeloos af op onze vernietiging.
We doden nu ook zelf. Uit bescherming en uit wraak.
Als we ze zien, worden we net wilde beesten.
We worden gajes, moordenaars, duivels.
Als je vader met hen aankwam, zou je nog het vuur openen.
Wat krijgen we nou, verdomme?
Lopen.
Voeg je bij de rest !
Hoe lang duurt dit al? Dagen, weken, maanden, jaren.
Aanval. Tegenaanval.
De lijken stapelen zich op. In de winter en de zomer.
Het is warm en de doden zijn niet begraven.
Ze liggen begraven onder de granaten.
De wind voert een onaangename geur van bloed aan.